Η μείωση του σκασίματος των καρπών της κερασιάς
Σάββας Παστόπουλος, Γεωπόνος MSc — Παστόπουλος Γεωπονική Ε.Ε.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στην κερασοκαλλιέργεια είναι η μεγάλη ευαισθησία κάποιων ποικιλιών στο σχίσιμο των καρπών λόγω βροχόπτωσης. Οι έντονες βροχοπτώσεις την περίοδο της ωρίμανσης προκαλούν εκτεταμένα σχισίματα στους καρπούς των περισσότερων ποικιλιών. Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής τρόπος να αποκλειστεί τελείως το σχίσιμο· ωστόσο κάποιες εφαρμογές μπορούν να αυξήσουν τις αντοχές των καρπών, με αποτέλεσμα τη μείωση της τελικής ζημιάς. Φυσικά, οι εφαρμογές αυτές μπορούν να αποδώσουν μέχρι ένα συγκεκριμένο ύψος βροχής.
- Τα τρία διαφορετικά σχισίματα
- Ο μηχανισμός — τι πραγματικά συμβαίνει
- Ο δεύτερος δρόμος του νερού: ο ποδίσκος
- Η ευαισθησία των ποικιλιών
- Ασβέστιο
- Πυρίτιο
- Γλυκίνη-βεταΐνη και L-προλίνη
- Γιββερελλίνη
- Στέγαστρα και δίχτυα — το μόνο μέτρο που αλλάζει την τάξη μεγέθους
- Άρδευση και θρέψη
- Πώς μετριέται η ευαισθησία
- Συνολική στρατηγική
- Πηγές
1. Τα τρία διαφορετικά σχισίματα
Το πρώτο βήμα σε κάθε σοβαρή προσέγγιση είναι να πάψουμε να μιλάμε για «το σχίσιμο» σαν να είναι ένα φαινόμενο. Είναι τρία, με διαφορετικές αιτίες, διαφορετική γενετική βάση και διαφορετική απόκριση στα μέτρα.
| Τύπος | Πού εμφανίζεται και τι το προκαλεί | Κληρονομικότητα |
|---|---|---|
| Σχίσιμο κορυφής (pistillar-end) |
Στην κορυφή του καρπού, εκεί όπου βρισκόταν το στίγμα. Είναι η θέση όπου η εφυμενίδα είναι λεπτότερη και η ουλή του άνθους αποτελεί δομική αδυναμία. Συνδέεται με άμεση κατακράτηση σταγόνας στην κορυφή. | 0,608 – 0,905 πολύ υψηλή |
| Σχίσιμο ποδίσκου (stem-end) |
Στην κοιλότητα γύρω από τον ποδίσκο. Εκεί λιμνάζει νερό για ώρες μετά τη βροχή και εκεί καταλήγει και η οδός του ξύλου του ποδίσκου. | 0,575 – 0,742 υψηλή |
| Πλάγιο σχίσιμο (side) |
Στα πλάγια τοιχώματα. Είναι το πιο «μηχανικό» από τα τρία: προκύπτει από την τάση της εφυμενίδας πάνω στη διογκούμενη επιφάνεια. | 0,354 – 0,557 μέτρια |
2. Ο μηχανισμός — τι πραγματικά συμβαίνει
Η παραδοσιακή εξήγηση είναι γνωστή σε όλους: το βρόχινο νερό μπαίνει από την επιδερμίδα στη σάρκα, ο καρπός φουσκώνει, η πίεση μέσα του ανεβαίνει και τελικά «σκάει σαν μπαλόνι». Η εξήγηση αυτή είναι διαισθητική, διδάσκεται δεκαετίες — και δεν επιβεβαιώνεται από τα πειραματικά δεδομένα.
Οι μετρήσεις έδειξαν κάτι που ανέτρεψε το μοντέλο: ο ώριμος καρπός της κερασιάς, στο στάδιο ΙΙΙ, έχει εκπληκτικά χαμηλή σπαργή. Και το κρισιμότερο — η σπαργή δεν αυξήθηκε ούτε όταν ο καρπός απορρόφησε νερό, ούτε μειώθηκε όταν διαπνεύσε.
Αν η πίεση δεν ανεβαίνει όταν μπαίνει νερό, τότε δεν μπορεί να είναι η πίεση αυτή που σκίζει τον καρπό. Η εργασία που το διατύπωσε ρητά έχει και τον αντίστοιχο τίτλο: «Το σχίσιμο από τη βροχή στα κεράσια δεν οφείλεται σε υπερβολική πρόσληψη νερού αλλά σε εντοπισμένα φαινόμενα του φλοιού».
Η πρακτική συνέπεια είναι μεγάλη: κάθε μέτρο που στοχεύει απλώς στο «να μπει λιγότερο νερό συνολικά στον καρπό» — για παράδειγμα η μείωση της άρδευσης λίγες μέρες πριν τη βροχή — αντιμετωπίζει λάθος πρόβλημα. Το ζητούμενο δεν είναι ο συνολικός όγκος αλλά το τι συμβαίνει τοπικά, σε μερικά τετραγωνικά χιλιοστά επιφάνειας.
Το μοντέλο του «φερμουάρ»
Η εξήγηση που έχει πλέον επικρατήσει είναι διαφορετική και ξεκινά πολύ πριν από τη βροχή.
Βήμα 1 — Η εφυμενίδα σταματά να πυκνώνει, ο καρπός συνεχίζει να μεγαλώνει
Κατά το στάδιο ΙΙΙ, όταν ο καρπός διογκώνεται ραγδαία, η μάζα της εφυμενίδας παραμένει σχεδόν σταθερή. Η ίδια ποσότητα κηρών και κουτίνης καλείται να καλύψει μια επιφάνεια που μεγαλώνει συνεχώς. Το αποτέλεσμα είναι αυξανόμενη τάση (strain) στην εφυμενίδα — σαν να τεντώνεται ένα μεμβράνιο πάνω σε ένα μπαλόνι που φουσκώνει χωρίς να προστίθεται υλικό.
Βήμα 2 — Εμφανίζονται μικρορωγμές
Όταν η τάση ξεπεράσει την αντοχή της, η εφυμενίδα αστοχεί τοπικά και σχηματίζονται μικροσκοπικές ρωγμές (microcracks). Δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι και δεν είναι ζημιά από μόνες τους. Είναι όμως ανοιχτές πόρτες: το νερό περνά από εκεί χωρίς να συναντήσει τον φραγμό της εφυμενίδας. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι οι μικρορωγμές υπάρχουν ήδη πριν βρέξει. Ο καρπός φτάνει στη βροχή είτε προετοιμασμένος να σκάσει, είτε όχι.
Βήμα 3 — Η τοπική αστοχία και η διάδοση
Το νερό που μπαίνει από τη μικρορωγμή φτάνει στα κύτταρα ακριβώς από κάτω. Αυτά διαρρηγνύονται και το περιεχόμενο του χυμοτοπίου τους — πλούσιο σε σάκχαρα και οργανικά οξέα — ξεχύνεται στον αποπλάστη, δηλαδή στον χώρο ανάμεσα στα κύτταρα. Εκεί δρα ωσμωτικά και τραβά ακόμη περισσότερο νερό, το οποίο διαρρηγνύει τα επόμενα κύτταρα. Η ρωγμή «ανοίγει» σαν φερμουάρ, από μια μικροσκοπική αφετηρία προς όλο και μεγαλύτερο μήκος.
- Διόγκωση των κυτταρικών τοιχωμάτων. Στον ώριμο καρπό τα κυτταρικά τοιχώματα διογκώνονται όταν έρθουν σε επαφή με νερό. Η διόγκωση αυτή αποδυναμώνει τη μέση πλάκα, τη «κόλλα» που κρατά τα κύτταρα ενωμένα μεταξύ τους, και διευκολύνει τον διαχωρισμό τους.
- Η σάρκα δεν είναι ομοιογενής. Το ωσμωτικό δυναμικό των κυττάρων της σάρκας διαφέρει από σημείο σε σημείο μέσα στον ίδιο καρπό. Αυτή η χωρική ανομοιογένεια καθορίζει πού θα κατευθυνθεί το νερό που απορροφάται — και εξηγεί γιατί ο ίδιος καρπός σκάει σε ένα συγκεκριμένο σημείο και όχι αλλού.
3. Ο δεύτερος δρόμος του νερού: ο ποδίσκος
Το βρόχινο νερό δεν μπαίνει μόνο από την επιφάνεια του καρπού. Υπάρχει και μια δεύτερη διαδρομή που συστηματικά υποτιμάται.
Η διαπερατότητα της επιφάνειας του ποδίσκου στο νερό είναι πενταπλάσια από εκείνη της επιφάνειας του καρπού. Και δεν είναι μόνο αυτό: ο αποπλάστης του καρπού και το ξύλωμα του ποδίσκου παραμένουν υδραυλικά συνδεδεμένα ακόμη και αφού σχηματιστεί η αποκοπτική στιβάδα.
Τι σημαίνει στο χωράφι: το νερό που λιμνάζει στην κοιλότητα του ποδίσκου δεν είναι απλώς αισθητικό πρόβλημα. Είναι η ταχύτερη οδός εισόδου νερού στον καρπό. Γι' αυτόν τον λόγο κάθε πρακτική που στεγνώνει γρήγορα τους καρπούς μετά τη βροχή — αερισμός με φυσητήρες, ελικόπτερο όπου εφαρμόζεται, ανοιχτό σχήμα κόμης που αφήνει τον αέρα να περάσει — έχει δυσανάλογα μεγάλη απόδοση σε σχέση με το κόστος της. Δεν μειώνει τη βροχή· μειώνει τις ώρες που το νερό μένει επάνω στον καρπό και μέσα στην κοιλότητα του ποδίσκου.
4. Η ευαισθησία των ποικιλιών
Οι πιο ευαίσθητες ποικιλίες είναι όλες οι πρώιμες, καθώς και τα Giant Red, Τσολακέικα κ.ά. Αντιθέτως, οι Sabrina, Samba, Canada Giant, Summit, Grace Star, Regina κ.ά. είναι αρκετά πιο ανθεκτικές.
Η κατάταξη από τις διεθνείς δοκιμές συμφωνεί με τη δική μας εμπειρία στα βασικά σημεία. Η Regina συγκαταλέγεται στις πλέον ανθεκτικές ποικιλίες παγκοσμίως, ενώ κάποια ανοχή εμφανίζουν και οι Kordia, Lapins και Hedelfingen.
Μία επισήμανση που αξίζει προσοχή: η Sweetheart, που σε κάποιες περιοχές θεωρείται ασφαλής επιλογή επειδή είναι όψιμη, εμφάνισε σε δοκιμές την υψηλότερη ευαισθησία στο σχίσιμο. Η οψιμότητα από μόνη της δεν είναι εγγύηση — απλώς μειώνει την πιθανότητα να συμπέσει η ωρίμανση με τις ανοιξιάτικες βροχές.
5. Ασβέστιο
Οι διαφυλλικές εφαρμογές ασβεστίου αυξάνουν σημαντικά τη μετασυλλεκτική συντηρησιμότητα των καρπών της κερασιάς και τη σκληρότητα της σάρκας. Πιο συγκεκριμένα, 2–3 εφαρμογές ασβεστίου αρκούν για ένα καλό αποτέλεσμα.
Το ασβέστιο είναι η πιο μελετημένη εφαρμογή για το σχίσιμο και ταυτόχρονα η πιο παρεξηγημένη, γιατί τα δημοσιευμένα αποτελέσματα κυμαίνονται από εντυπωσιακά έως μηδενικά. Σε μία σειρά δοκιμών το χλωριούχο ασβέστιο μείωσε το σχίσιμο κατά 62%, ενώ σε άλλες η επίδραση ήταν αμελητέα.
Η διαφορά δεν είναι τυχαία — είναι θέμα χρονισμού. Οι εφαρμογές που απέδωσαν ήταν αυτές που τοποθετήθηκαν νωρίς: σε δοκιμές, εφαρμογές CaCl₂ στις 39 και 62 ημέρες από την πλήρη άνθηση μείωσαν την εμφάνιση σχισίματος σε αραιωμένα δένδρα. Οι εφαρμογές που έγιναν μόνο κοντά στη συγκομιδή δεν είχαν το ίδιο αποτέλεσμα. Ο λόγος συνδέεται με όσα είπαμε στο κεφάλαιο 2: το ασβέστιο πρέπει να έχει ήδη ενσωματωθεί στα κυτταρικά τοιχώματα και στη μέση πλάκα πριν αρχίσει η κρίσιμη διόγκωση, ώστε να ενισχύσει τη συνοχή των κυττάρων. Ένας ψεκασμός την παραμονή της βροχής δεν προλαβαίνει να παίξει αυτόν τον ρόλο.
Στη σκληρότητα και τη συντήρηση τα δεδομένα είναι σαφώς πιο σταθερά: ο πρώιμος ψεκασμός με χλωριούχο ασβέστιο βελτίωσε τη σκληρότητα στη συγκομιδή, τη σκληρότητα μετά τη συντήρηση σε ψύξη και το μέτρο ελαστικότητας του καρπού.
6. Πυρίτιο
Το πυρίτιο αυξάνει την ελαστικότητα της επιδερμίδας του κερασιού, μειώνοντας το ποσοστό σχισίματος. Οι εφαρμογές γίνονται από την πτώση των πετάλων και έπειτα· ωστόσο κάποια προϊόντα μπορεί να αφήσουν λευκά στίγματα στους καρπούς. Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί και πυριτικό ασβέστιο, που καλύπτει τις ανάγκες και σε πυρίτιο και σε ασβέστιο. Η εφαρμογή μπορεί να γίνει και από εδάφους.
Τα νούμερα που κυκλοφορούν ευρύτερα — μείωση του σχισίματος κατά 15% και αύξηση της σκληρότητας κατά 9% έναντι του μάρτυρα — προέρχονται από δοκιμές παρασκευαστή διαφυλλικού σκευάσματος πυριτίου, όχι από ανεξάρτητη δημοσιευμένη εργασία. Καταγράφονται εδώ με αυτή τη ρητή επιφύλαξη. Η τεκμηρίωση που αντέχει σε έλεγχο είναι η εδαφική, που ακολουθεί.
Ως προς την εδαφική εφαρμογή, που αναφέρεται παραπάνω: δοκιμές με πυριτικό κάλιο 1%, εφαρμοζόμενο στο έδαφος κάθε 3 εβδομάδες από την ανθοφορία, έδωσαν σταθερά σκληρότερους καρπούς στην ποικιλία Bing (409 έναντι 386 g·mm⁻¹ του μάρτυρα). Το μέγεθος της διαφοράς είναι μέτριο αλλά υπαρκτό και συνεπές — και η εδαφική οδός παρακάμπτει πλήρως το πρόβλημα των λευκών στιγμάτων στον καρπό.
7. Γλυκίνη-βεταΐνη και L-προλίνη
Ο συνδυασμός αυτός είναι ιδανικός για τη μείωση της ωσμωτικής καταπόνησης των φυτών, που οφείλεται σε περιβαλλοντικές καταστάσεις. Η χρήση σκευάσματος γλυκίνης-βεταΐνης με L-προλίνη σε δοσολογία 1,5 kg ανά τόνο ψεκαστικού υγρού, στην αλλαγή του χρώματος σε κίτρινο, με επανάληψη 10 ημέρες πριν τη συγκομιδή, μείωσε σημαντικά το σχίσιμο σε αρκετές ποικιλίες όπου δοκιμάστηκε. Η ίδια εφαρμογή αυξάνει σημαντικά και την αντοχή των φυτών στο ψύχος την περίοδο της ανθοφορίας.
Η γλυκίνη-βεταΐνη είναι τεταρτοταγής αμμωνιακή ένωση που συσσωρεύεται μέσα στα κύτταρα και σταθεροποιεί τις κυτταρικές δομές διατηρώντας την ακεραιότητα των μεμβρανών υπό αβιοτική καταπόνηση, μέσω ωσμωρύθμισης. Αυτός ο μηχανισμός ταιριάζει ακριβώς με το μοντέλο του κεφαλαίου 2: αν τα κύτταρα κάτω από μια μικρορωγμή αντέξουν χωρίς να διαρραγούν, το «φερμουάρ» δεν ξεκινά.
Τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι η αύξηση της δόσης μειώνει σημαντικά το ποσοστό των σχισμένων καρπών και ότι η αποτελεσματικότητα αυξάνεται όσο προχωρά η ωρίμανση — δηλαδή ο χρονισμός που περιγράφεται παραπάνω, με τη δεύτερη εφαρμογή κοντά στη συγκομιδή, συμφωνεί με τη βιβλιογραφία. Σε δοκιμή στην ποικιλία Skeena, όπου συγκρίθηκαν ασβέστιο, γιββερελλικό οξύ, αμπσισικό οξύ, σαλικυλικό οξύ, γλυκίνη-βεταΐνη και εκχύλισμα Ascophyllum nodosum, οι δύο αποτελεσματικότερες επεμβάσεις για αύξηση παραγωγής και μείωση σχισίματος ήταν το εκχύλισμα φυκιών και το αμπσισικό οξύ.
8. Γιββερελλίνη
Η εφαρμογή γιββερελλίνης στην αλλαγή του χρώματος από πράσινο σε κίτρινο αυξάνει σημαντικά το μέγεθος του καρπού (περίπου 1 χιλιοστό), τη σκληρότητα της σάρκας και την αντοχή στο σχίσιμο λόγω βροχοπτώσεων. Μία έρευνα υποστηρίζει ότι στην ποικιλία 0900 Ziraat το σχίσιμο αυξήθηκε αντί να μειωθεί. Ωστόσο, καθυστερεί την ωρίμανση κατά 3–6 ημέρες.
- Στάδιο: η εφαρμογή τοποθετείται στη μετάβαση από ανοιχτό πράσινο σε αχυροκίτρινο. Είναι ακριβώς το στάδιο που περιγράφεται παραπάνω.
- Δόση: η καθιερωμένη σύσταση στη Βρετανική Κολομβία, όπου η πρακτική εφαρμόζεται συστηματικά, είναι ένας ψεκασμός με 20 ppm στο αχυροκίτρινο στάδιο.
- Επαναλήψεις: δεν υπάρχει όφελος από πολλαπλές εφαρμογές έναντι μίας. Σε τριετή δοκιμή, η παραγωγή δεν επηρεάστηκε ούτε από μία εφαρμογή 20 ή 30 ppm, ούτε από δύο ή τρεις εβδομαδιαίες εφαρμογές των 10 ppm. Η αύξηση της δόσης ή του αριθμού των ψεκασμών προσθέτει κόστος και ρίσκο χωρίς αντίστοιχο όφελος.
Τι κερδίζουμε και τι πληρώνουμε: οι καρποί είναι σταθερά σκληρότεροι και μεγαλύτεροι, μπορούν να συγκομιστούν αργότερα, και η ογκομετρούμενη οξύτητα είναι υψηλότερη. Ο χρωματισμός καθυστερεί — γεγονός που πρέπει να συνυπολογιστεί όταν η αγορά ζητά έντονο χρώμα σε συγκεκριμένη ημερομηνία.
9. Στέγαστρα και δίχτυα
Όλες οι παραπάνω εφαρμογές μειώνουν τη ζημιά κατά ένα ποσοστό. Ένα μόνο μέτρο αλλάζει την τάξη μεγέθους του προβλήματος: το να μην πέσει καθόλου νερό στον καρπό.
Η χρήση πλαστικών στεγάστρων είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος ελέγχου του σχισίματος. Η κάλυψη των δένδρων από τρεις εβδομάδες πριν τη συγκομιδή και καθ' όλη τη διάρκειά της μείωσε σημαντικά το σχίσιμο σε 4 στα 5 πειράματα.
Και ένα δεύτερο, ισοδύναμα σημαντικό όφελος: τα ίδια στέγαστρα μείωσαν σημαντικά και τις σήψεις των καρπών. Σε ελληνικά κτήματα ειδικά, μελέτη των Thomidis και Εξαδάκτυλου κατέγραψε σημαντική μείωση των σήψεων στους καλυμμένους καρπούς σε 6 από τις 8 δοκιμές, με κυριότερους μύκητες τη Monilinia laxa και τη Botrytis cinerea. Η μείωση αυτή μεταφράζεται σε λιγότερους ψεκασμούς μυκητοκτόνων — δηλαδή το στέγαστρο αποσβένει μέρος του κόστους του και από τη φυτοπροστασία.
Τα μειονεκτήματα είναι πραγματικά και πρέπει να ζυγιστούν: υψηλό κόστος εγκατάστασης, υψηλότερες θερμοκρασίες και υγρασία κάτω από την κάλυψη που μπορούν να προκαλέσουν ζημιά σε φύλλα και καρπούς και να αυξήσουν τον κίνδυνο ασθενειών, και υποβαθμισμένος χρωματισμός του καρπού λόγω μειωμένου φωτισμού. Παρά ταύτα, η αξιολόγηση της βιβλιογραφίας παραμένει ότι το σύστημα κάλυψης είναι η κερδοφόρα επιλογή για τη μείωση του σχισίματος από βροχή.
10. Άρδευση και θρέψη
Τι έχει νόημα στην άρδευση
- Σταθερότητα, όχι στέρηση. Το ζητούμενο δεν είναι να διψάσει το δένδρο πριν τη βροχή. Είναι να αποφευχθούν οι απότομες εναλλαγές στην εδαφική υγρασία, που προκαλούν κύματα ταχείας διόγκωσης του καρπού και άρα απότομη αύξηση της τάσης στην εφυμενίδα.
- Παρακολούθηση με μέτρηση. Η ρύθμιση της άρδευσης πρέπει να γίνεται με βάση μετρήσεις εδαφικής υγρασίας στις κρίσιμες περιόδους και ανάλογα με την ευαισθησία της ποικιλίας — όχι με το ημερολόγιο.
- Ελλειμματική άρδευση στην όψιμη προσυλλεκτική περίοδο. Έχει μελετηθεί ως εργαλείο σε συνδυασμούς όπως Regina σε υποκείμενο Gisela 6. Είναι τεχνική που απαιτεί μετρήσεις και εμπειρία· εφαρμοζόμενη στα τυφλά, το κόστος σε μέγεθος καρπού μπορεί να ξεπεράσει το όφελος.
11. Πώς μετριέται η ευαισθησία
Η καθιερωμένη εργαστηριακή μέθοδος είναι η μέθοδος Christensen: οι καρποί εμβαπτίζονται σε νερό και καταγράφεται το ποσοστό που σχίζεται σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα. Ο δείκτης σχισίματος που προκύπτει είναι το βασικό εργαλείο σύγκρισης ποικιλιών στη διεθνή βιβλιογραφία.
Προσοχή όμως στην ερμηνεία: η μέθοδος αυτή δεν προσομοιώνει επαρκώς τις πραγματικές συνθήκες του αγρού — ο εμβαπτισμένος καρπός δέχεται νερό από παντού και συνεχώς, κάτι που δεν συμβαίνει με τη βροχή. Ελληνική ερευνητική ομάδα (Michailidis και συνεργάτες) πρότεινε γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο συμπληρωματική μέθοδο με προσομοίωση βροχόπτωσης. Πρακτικά: η δήλωση ότι μια ποικιλία «έχει δείκτη σχισίματος Χ» αποτελεί σχετική κατάταξη, όχι πρόβλεψη του τι θα συμβεί σε συγκεκριμένο κτήμα.
12. Συνολική στρατηγική
Ιεράρχηση κατά σειρά αποτελεσματικότητας
- Επιλογή ποικιλίας κατά τη φύτευση. Με κληρονομικότητα έως 0,9 για το σχίσιμο κορυφής, καμία εφαρμογή δεν διορθώνει λάθος επιλογή ποικιλίας σε βροχερή περιοχή.
- Στέγαστρο ή δίχτυ, όπου το επιτρέπει η οικονομική κλίμακα του κτήματος. Είναι το μόνο μέτρο που αλλάζει την τάξη μεγέθους της ζημιάς, και επιπλέον μειώνει σήψεις και ψεκασμούς.
- Γρήγορο στέγνωμα των καρπών μετά τη βροχή. Χαμηλό κόστος, υψηλή απόδοση — λόγω της πενταπλάσιας διαπερατότητας του ποδίσκου.
- Πρώιμες εφαρμογές ασβεστίου, με τον χρονισμό να είναι πιο σημαντικός από τη δόση.
- Πυρίτιο, κατά προτίμηση εδαφικά ώστε να αποφευχθούν τα λευκά στίγματα.
- Ωσμωπροστατευτικά στην αλλαγή χρώματος και κοντά στη συγκομιδή.
- Γιββερελλίνη, με συνταγογράφηση, σε δοκιμή πρώτα σε περιορισμένη έκταση ανά ποικιλία.
- Σταθερή άρδευση και σωστή θρέψη ως υπόβαθρο για όλα τα παραπάνω.
13. Πηγές
- Sweet cherry fruit cracking mechanisms and prevention strategies: A review. Scientia Horticulturae. Γενική ανασκόπηση μηχανισμών και μέτρων.
- Rain cracking in sweet cherries is not due to excess water uptake but to localized skin phenomena. Journal of the American Society for Horticultural Science 141(6):653. Η εργασία που ανέτρεψε το κλασικό ωσμωτικό μοντέλο.
- Sweet cherry fruit: ideal osmometers? Frontiers in Plant Science. Πηγή για τη χαμηλή σπαργή του ώριμου καρπού και την απουσία απόκρισης της σπαργής στην πρόσληψη νερού.
- Factors influencing fruit cracking: an environmental and agronomic perspective. Frontiers in Plant Science (2024). Περιγραφή του μοντέλου «zipper» και του ρόλου των μικρορωγμών.
- Swelling of cell walls in mature sweet cherry fruit: factors and mechanisms. Planta. Πηγή για τη διόγκωση των κυτταρικών τοιχωμάτων και την αποδυνάμωση της μέσης πλάκας.
- Spatial heterogeneity of flesh-cell osmotic potential in sweet cherry affects partitioning of absorbed water. Horticulture Research. Πηγή για την ανομοιογένεια της σάρκας.
- Xylem, phloem, and transpiration flows in developing sweet cherry fruit. Trees. Ροές νερού στον αναπτυσσόμενο καρπό.
- Water uptake through sweet cherry fruit pedicels: influence of fruit surface water status and intact fruit skin. Acta Agriculturae Scandinavica B. Πηγή για την πενταπλάσια διαπερατότητα του ποδίσκου και την υδραυλική σύνδεση αποπλάστη–ξυλώματος.
- Multi-year analyses on three populations reveal the first stable QTLs for tolerance to rain-induced fruit cracking in sweet cherry. Horticulture Research. Πηγή για τους τρεις τύπους σχισίματος, τις τιμές κληρονομικότητας και το QTL στην ομάδα σύνδεσης 2 της Regina.
- Detection of breeding-relevant fruit cracking and fruit firmness QTL in sweet cherry. Frontiers in Plant Science. Πηγή για την κατάταξη ευαισθησίας ποικιλιών, μεταξύ των οποίων Regina και Sweetheart.
- Cracking susceptibility of full-sibs of a cross of a cracking-tolerant and cracking-susceptible sweet cherry: relation to cuticle characteristics, microcracking and calcium. Σύνδεση μεταξύ εφυμενίδας, μικρορωγμών και ασβεστίου.
- Effect of preharvest calcium treatments on sweet cherry fruit quality. Σύγκριση καζεϊνικού, χλωριούχου, υδροξειδίου και νιτρικού ασβεστίου στην ποικιλία 0900 Ziraat. Πηγή για τη μείωση του δείκτη σχισίματος κατά 38–66% και ειδικά για το 62% του χλωριούχου ασβεστίου.
- Calcium sprays and crop load reduction increase fruit quality and postharvest storage in sweet cherry. Agronomy 12(4):829.
- Enhancing cracking resistance and post-harvest quality of sweet cherries through calcium and potassium-based foliar treatments. Horticulturae 11(1):30.
- Effects of soluble potassium silicate soil drenching on sweet cherry fruit quality. Acta Horticulturae 1020. Πηγή για την εδαφική εφαρμογή πυριτικού καλίου 1% και τις τιμές σκληρότητας στην ποικιλία Bing.
- Prevention of cherry fruit cracking using soluble potassium silicate — Washington Tree Fruit Research Commission.
- Gibberellic acid increases fruit firmness, fruit size, and delays maturity of «Sweetheart» sweet cherry. Journal of the American Pomological Society. Πηγή για τα 20 ppm στο αχυροκίτρινο στάδιο και για την απουσία οφέλους από πολλαπλές εφαρμογές.
- The effect of gibberellic acid applications on the cracking rate and fruit quality in the «0900 Ziraat» sweet cherry cultivar. Η εργασία στην οποία το σχίσιμο αυξήθηκε.
- Foliar application of calcium and growth regulators modulate sweet cherry tree performance. Plants 9(4):410. Σύγκριση ασβεστίου, GA₃, ABA, σαλικυλικού οξέος, γλυκίνης-βεταΐνης και εκχυλίσματος Ascophyllum nodosum στην ποικιλία Skeena.
- Effect of a plastic rain shield on fruit cracking and cherry diseases in Greek orchards. Crop Protection (2013). Ελληνικά δεδομένα για τα στέγαστρα, τη μείωση των σήψεων και τη μείωση των μυκητοκτόνων.
- Use of a plastic rain shield reduces fruit decay and need for fungicides in sweet cherry. Plant Disease 87(5):523.
- Orchard net covers improve resistance to cherry cracking disorder. Foods 12(3):543.
- Understanding and preventing sweet cherry fruit cracking — Oregon State University Extension, EM 9227.
- Sweet cherry fruit cracking: follow-up testing methods and cultivar-metabolic screening. Plant Methods 16:51. Ελληνική εργασία (Michailidis και συν.) για τα όρια της μεθόδου Christensen και τη συμπληρωματική μέθοδο προσομοίωσης βροχής.
- Effect of late preharvest deficit irrigation on physiological and agronomical responses in «Regina»/Gisela 6 sweet cherry.
Σχετικά άρθρα
Ώρες ψύχους: τα τρία μοντέλα, με έναν υπολογιστή για το καθένα
Ώρες, μονάδες Utah ή μερίδες Dynamic — τι μετράει το καθένα, ποιο ταιριάζει σε ποιο κλίμα και ποια χρονιά, και τρεις υπολογιστές μέσα στη σελίδα, ένας για κάθε μοντέλο, που δουλεύουν χωρίς να φύγουν τα δεδομένα από τον υπολογιστή.
Το σπάσιμο του ληθάργου στην κερασιά και οι ώρες ψύχους
Ώρες, μονάδες ή μερίδες ψύχους — τρία διαφορετικά μεγέθη που δεν συγκρίνονται. Πόσο ψύχος θέλει κάθε ποικιλία, τι δείχνουν τα πειράματα με τα σκευάσματα διακοπής ληθάργου, ο κανόνας του 70%, και τι επιτρέπεται σήμερα στην ελληνική κερασιά.
Θειασβέστιο: εφαρμογές, δόσεις, φυτοτοξικότητα και τοξικότητα
Η χημεία, ο τρόπος δράσης και οι οκτώ εγκεκριμένες χρήσεις στην Ελλάδα με τις επίσημες δόσεις. Πού είναι τα όρια φυτοτοξικότητας, τι δείχνουν οι εργασίες για τα ωφέλιμα, και γιατί η επαφή με οξέα είναι ο σοβαρότερος κίνδυνος.